به گزارش پایگاه خبری فرنام، پرسشگر می پرسد:
چرا تعداد زیادی از مسلمانان هر سال یاد «قتل» – شهادت – امام حسین علیه السلام را گرامی می دارند؟
این کیست که سالانه میلیون ها نفر را گرد «فاجعه» مرگ و کشته شدن یارانش و آواره شدن خانواده اش جمع می کند؟
چرا این علاقه مردم به این موضوع و مناسبت و هر سال و در سال جدید هجری و در ماه محرم است؟
آیا حسین علیه السلام امتیاز ویژه ای دارد که صدها میلیون نفر یاد «قتل» او – شهادتش – را گرامی می دارند؟
و چرا شیعیان تنها کسانی هستند که به این موضوع پرداختند و پرچم «الحسین» علیه السلام را برافراشتند و جهانیان را به الگوبرداری از او فراخواندند؟
اهميت قضيه حسين عليه السلام در اين است كه به ناحق كشته شد و هر كه او را به قتل رساند، ظلم و خارج از منطق حق و حقوق بشر بود و از تمام احساسات انساني تهي شد، ظلم كار زشتي است» و حمايت از حق يك ارزش انساني است كه انسان سزاوار آن است كه جان و مال خود را فدا كند.
از این رو هنگام خروج از مدینه در نامه ای به برادرش محمد بن حنفیه چنین نوشت:
من برای شرور، مغرور، فاسد و ظالم بیرون نرفته ام، بلکه برای اصلاح امت جدم بیرون آمده ام.
و کسانی که قصد کشتن حسین علیه السلام را داشتند و پروژه نابودی این گروه مؤمن را آغاز کردند و بیابانی دور از چشم و چشم جهانیان را برای محاصره آن برگزیدند، بی آنکه بدانند حسین علیه السلام نقشه حریف را می دانست و همچنین بدانند که سرزمینی که در آن قدم نهاده است، مسیری ابدی برای بشر است که به سوی آن می کشد. فشار بیاورید و پیروز باشید و ظالم و مغلوب نباشید!
آنها می خواستند حسین علیه السلام سرزمینی را انتخاب کند که هیچ اطلاعاتی از جنایت انجام شده از آن درز نکرده باشد و همان طور که قبلاً اشاره کردیم، محلی را انتخاب کردند که در آن تدابیر امنیتی برای کشتن حسین علیه السلام و یارانش تشدید شود و آثار جنایت آنها را دفن کنند و این صفحه را بدون سروصدا و فریاد برگردانند. !
با این ساده لوحی و سادگی، ظالمان می خواستند حسین علیه السلام « بمیرد » و رد و یادش را محو کند! بی آنکه بدانیم و این حماقت ستمگران در طول تاریخ است، بی آنکه بدانند حسین علیه السلام سرزمینی را برگزید که پیام انسانیت از آن به گوش می رسد و صدای مظلومان در هر زمان و مکان.
او مظلومانه بیرون آمد و نه ظالمی که در نامه خود به برادرش به صراحت آن را فاش کرد و فاش کرد که «پیام» اصلاحی دارد که بیانگر رویکرد انبیا و مصلحان در طول تاریخ است و در رأس انبیا جدش محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم قرار دارد و او را هرگز رحلت نمی کند. بزرگترین گلایه ای که تاریخ بشریت در تمام فصول این پرونده حسینی شناخته شده است.
نویسنده: خلیل حسن
